head-bansandon
วันที่ 9 สิงหาคม 2022 5:56 PM
ยินดีต้อนรับเข้าสู่เว็บไซต์ โรงเรียนบ้านสันดอน
โรงเรียนบ้านสันดอน
หน้าหลัก » นานาสาระ » กลัว ทำความเข้าใจเกี่ยวกับว่าทำไมเด็กส่วนใหญ่ถึงกลัวความมืด

กลัว ทำความเข้าใจเกี่ยวกับว่าทำไมเด็กส่วนใหญ่ถึงกลัวความมืด

อัพเดทวันที่ 25 ธันวาคม 2021

กลัวมื่อเรายังเด็ก เรากลัวผี มืดแล้วไม่กล้าออกนอกบ้าน ถ้าจะออกไปหยิบอะไรสักอย่าง ต่อให้อยู่ในสวนแล้วเปิดประตูทันที เริ่มวิ่งและจะตะโกน 2 ครั้งเพื่อให้กำลังใจตัวเอง วิ่งไปวิ่งกลับ แม้ว่าสิ่งนั้นจะอยู่ห่างจากประตูที่เปิดอยู่สองเมตร เราทำในสิ่งเดียวกัน ทุกครั้งที่เราทำสิ่งนี้ แม่ของเราก็มองมาที่เราด้วยความรังเกียจและหัวเราะเยาะเรา

ซึ่งคุณกล้าดียังไงอย่างนี้ ในอนาคตคุณจะกลายเป็นอาวุธขนาดใหญ่ไม่ได้ แม่เคยแกล้งหนูตอนเด็กๆ เธอบอกเราว่าอย่าวิ่งไปในความมืดและกลับบ้านทันทีมีผีอยู่ข้างนอก คุณเห็นไหม บางครั้งพ่อแม่ก็ 2 มาตรฐาน พวกเขาแยกส่วนที่กลัวเด็กออกจากผลที่น่ากลัวของเด็กอย่างสมบูรณ์ เพื่อป้องกันไม่ให้เด็กๆ วิ่งเล่น และทำให้กลัวผี เด็กๆ เชื่อว่ามีจริงแต่สุดท้าย นับประสาวิ่งไปรอบๆ ก็ยังยากจะออกไปไหน และพวกเขาหัวเราะเยาะเด็กๆ แทนขี้อาย

กลัว

ประการที่สองเป็นที่เข้าใจกันว่าเด็กๆ กลัวผี ผีเด็กของเพียเจต์ เชื่อว่าในขั้นตอนก่อนการผ่าตัดนั่นคือ 2 ถึง 7 ขวบเด็กๆ ไม่สามารถแยกแยะระหว่างสิ่งที่มีชีวิตอยู่กับสิ่งที่ไม่มีชีวิตได้ แต่จะเปลี่ยนจิตสำนึกของตน เหมือนกับการผลักวัตถุทั้งหมดโดยเจตนา โดยคิดว่าวัตถุทั้งหลายเป็นเหมือนมนุษย์ มีชีวิตมีสติสัมปชัญญะ มีอารมณ์ นอกจากนี้ในช่วงนี้เด็กๆ อยู่ในช่วงของการสะสมความรู้ ความเข้าใจสิ่งต่างๆ ภายนอกทีละน้อย

ผู้ปกครองเป็นช่องทางสำคัญ ช่องทางหนึ่งให้ลูกเข้าใจสิ่งภายนอก เมื่อลูกทั้งกลัวและสงสัยในสิ่งไม่รู้คำแนะนำของผู้ปกครองคือ สำคัญมากๆ นั่นเป็นเหตุผลที่ในเวลานี้ ถ้าพ่อแม่ทำให้ลูกกลัวว่ามีผีอยู่ข้างนอก ลูกก็จะเชื่อ ความกลัวผีเป็นความกลัวโดยสัญชาตญาณในสิ่งที่ไม่รู้ หากเราเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์ของมนุษย์ ให้กลายเป็นประวัติศาสตร์การเติบโต และการพัฒนาของบุคคล ในยุคดึกดำบรรพ์เมื่อการรับรู้ของมนุษย์ เกี่ยวกับโลกยังไม่ได้รับการพัฒนา

เรามักจะกลัวอารมณ์เนื่องจากกลไกการป้องกัน ความกลัวทำให้เราหลีกเลี่ยงอันตราย ปกป้องความปลอดภัยของเรา และอนุญาตให้สายพันธุ์ขยายพันธุ์และเติบโต ด้วยเหตุนี้ผู้คนจึงมีคำอธิบายโดยสัญชาตญาณ 2 ประการสำหรับพลังลึกลับที่ไม่รู้จัก อันหนึ่งคือพระเจ้า ซึ่งเป็นพลังที่ดีซึ่งต้องบูชา อีกอันคือผีซึ่งเป็นพลังที่ไม่ดี นี้ฝากไว้ในจิตใต้สำนึกส่วนรวมของมนุษยชาติ ไม่ยากเลยที่จะเข้าใจว่าเด็กๆ กลัวผี

เมื่อได้รับผลกระทบจากจิตใต้สำนึกของมนุษย์ และสภาพแวดล้อมโดยรอบ ในระหว่างการพัฒนาบุคคล ผู้อ่านบางคนเคยถามคำถามเบื้องหลัง เราควรทำอย่างไรถ้าเด็กๆ ที่บ้านกลัวผี คำอธิบายข้างต้นอาจบรรเทาความวิตกกังวลของผู้อ่านบางส่วน เป็นที่เข้าใจกันว่าเด็กกลัวผี เราไม่ต้องกังวลอะไรมาก ในฐานะพ่อแม่สิ่งสำคัญคือต้องบอกลูกๆ อย่างชัดเจนว่าเราจะไปด้วย นอกจากนี้ในฐานะผู้ปกครอง เมื่อเรากังวลเกี่ยวกับลูกของเรา และถามว่าจะทำอย่างไร

ซึ่งเราอาจต้องตระหนักในตัวเองก่อนว่า ทำไมเราถึงกังวลมากขนาดนี้ ประการที่สาม ตอนเด็กๆ เข้าใจความกลัวผีได้ไม่ยาก แต่โตแล้วผู้ใหญ่หลายๆ คนก็ยังกลัวผีอยู่ เพื่อนของเราหลายคนกลัวผี แต่ดูเหมือนพวกเขาจะละอายใจเล็กน้อยที่จะยอมรับมัน ตัวอย่างเช่น เพื่อนของเราต้องเปิดไฟเพื่อนอนตอนกลางคืน นิสัยนี้มีมาตลอดตั้งแต่เขาอยู่คนเดียวหลังเรียนจบเพราะกลัว ครั้งหนึ่งเราถามเขาว่าคุณกลัวอะไร หลังจากถามคำถามเขาเป็นชายสูง 1.8 เมตร

จากนั้นยิ้มอย่างเขินอาย แล้วพูดติดตลกเพียงครึ่งเดียวว่า บอกเธอว่าอย่าหัวเราะเยาะเราจริงๆ แล้วค่อนข้างไร้เดียงสานะ เรากลัวผีแล้วอย่าลืมเพิ่มคำ 2 ถึง 3 คำ เราเชื่อว่าไม่มีพระเจ้า เรารู้ไม่มีผีในโลกนี้แต่เรากลัว กล่าวในขณะที่เขาแสดงให้เห็นว่า สำหรับความกลัวทางอารมณ์แบบนี้ มันเป็นสถานที่ที่เหตุผลของเราไม่สามารถสัมผัสได้ และเราไม่สามารถทำอะไรกับมันได้

เพราะเขากลัวผีเมื่อเขาเพิ่งเรียนจบ เขาจึงต้องแบ่งค่าเช่าให้คนอื่นแทนที่จะอยู่คนเดียว เพื่อนอีกคนหนึ่งบรรยายภาพให้เราฟัง เมื่อใดก็ตามที่สามีของเธอเดินทางไปทำธุรกิจ เมื่อเธออยู่บ้านคนเดียว เมื่อเธอหลับตาในตอนกลางคืน หลังจากหลับตาลงจะมีผีปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาเธอ ผีนี้เข้าหาเธอจากระยะไกลในความมืด และในที่สุดก็เข้าใกล้เธออย่างน่ากลัวและน่ากลัวอย่างยิ่ง ประการที่สี่ เวลากลัวผีคุณกลัวอะไร เราอาจรู้สึกร่วมกัน

เรามีนิสัยชอบเปิดไฟนอนก่อน อยากไปด้วยจัง ตอนเด็กๆ กลัว พ่อแม่หนีเที่ยวในความมืดมิด พอโตมาก็ดูจะไม่กลัวผีเลย รู้สึกได้ถึงเหตุว่าทำไมต้องเปิดไฟนอน กิจกรรมจิต แบบนี้ก็อยากเห็นทุกๆ อย่างให้ชัด ไม่มีตาธรรมให้วุ่นวาย ดูเหมือนว่าตราบใดที่เราเพิ่มความระมัดระวัง และจับตาดูทุกสิ่งรอบตัว เราก็สามารถควบคุมสภาพแวดล้อมภายนอกได้ สภาพแวดล้อมภายนอกอยู่ภายใต้การควบคุมของเรา และผีจะไม่ออกมาทำร้ายเรา

ดังนั้นเราจึงกลัวผีเพราะเราเชื่อมั่นในความจริงที่ว่าจะต้องมีผี ภายนอกที่มองหาโอกาสที่จะฆ่าเราอยู่เสมอ กล่าวอีกนัยหนึ่งว่าโลกภายนอกนั้นเลวร้าย ใช้ประสบการณ์ของตัวเองเป็นตัวอย่าง เมื่อเรายังเด็ก เราเติบโตมากับพ่อแม่ในเมืองอื่นที่ไม่ใช่บ้านเกิด พ่อแม่ของเราเชื่อเสมอว่าครอบครัวของเรา ประสบกับการเลือกปฏิบัติที่รุนแรงและแพร่หลายในระดับภูมิภาค สถานการณ์การเลือกปฏิบัติในระดับภูมิภาคเกิดขึ้นในปีนั้น

อย่างไรก็ตามเนื่องจากบุคลิกภาพ และสภาพจิตใจของพ่อแม่เราเอง พวกเขาจึงขยายอิทธิพลนี้อย่างมาก แนวคิดที่พวกเขาปลูกฝังให้เราคือ ในฐานะคนนอก ทุกคนถูกเลือกปฏิบัติ ทุกคนดูถูกครอบครัวเรา ทุกคนเลวมาก เมื่อต้องรับมือกับคนรอบข้างคุณต้องระวัง มิฉะนั้นคุณจะถูกรังแกยิ่งไปกว่านั้น ในความทรงจำของเราพ่อแม่ของเราดูเหมือนจะมีบุคลิกที่อ่อนโยน เมื่อเรากลับบ้านเรามักจะพูดอะไรบางอย่าง เพราะความใจดีของเราเองและของคนอื่นที่โหดเหี้ยม

 

บทความอื่นที่น่าสนใจ :  ความคิด รายการสิ่งที่ต้องทำและปฏิทินในหัว อธิบายได้ ดังนี้

นานาสาระ ล่าสุด
Banner 1
Banner 2
Banner 3
Banner 4